Vezirköprü ilçem, Meşeli köyüm
Şırıl şırıl akar, pınarda suyum
Köyüme aşığım, kötü bu huyum
Köye lazım, bir adam bulamadım

Teveği, üzümü, elması vardı
Dallarından, meyva alması vardı
Çocukken, neşeyle gülmesi vardı
Bunları yapacak, bir soy kalmadı

Düzyurt, dağdaki bizim ovamızdır
burdan, köprüyü seyir havamızdır
Şimşek dersen, yamaçta yuvamızdır
Çıkıp yaylayacak, adam kalmadı

Meralar, yaylalar yetim kalmasın
Yetişen gençler, şehire dolmasın
Bahçen, bağların, perişan olmasın
Geçmişle bağ kuracak, genç kalmadı

Toprağına, taşına göz diktiler
Bütün masrafı, halkıma yıktılar
Büyük şehirle, imiğin sıktılar
Toprağına bağımlı, genç kalmadı

Meralarda, mal melal gütmemişler
İsim duymuş, yaylaya gitmemişler
Elliği bilmez, orak biçmemişler
Toprağını terk eder, köy kalmadı

Anıl tersiz, yemesini bilenler
Ahlaksız laf, demesini bilenler
Hakkı cebe komasını, bilenler
Bağ bahçeye bakacak, soy kalmadı

Cümle halkı, kendine kul sananlar
Koyunu yün, arıyı bal sananlar
Laf çevirip, yalanı gül sananlar
Çoğalıpda arttıkça, köy kalmadı

Küreği bilmez, gübre atmamış
Koyunlarla yazılarda, yatmamış
çıkarına, kardeşini satmamış
Köyde adam kalmadı, soy, kalmadı

krchl, yazdı yine bir şeyler
Buradan anlarsa ağalar, beyler
Gülsün çehreler, değişmesin huylar
diyelim, daha insan varmış köyde

şiir emekçisi // krchl
// 22 / 08 / 2026 (11)