Kalem oldum, ellere düştüm
Küçük yaşta, gubete uçtum
Bir kere tok, üç kere açtım
Deyip de, hayatım anlattık

Yıldırım beyazıt okulu
Yırtık, ayakkabı takılı
Zenğinin, ermez ki akılı
Orta bir yazıldık, başladık

Dışkapı, aşevi arası
Küçükken, acıdır yarası
Olmasın ha, kimin sorası
Aşevinden, yemek mi aldın

İki kişi, bir çeket vardı
Bana bol, abime çok dardı
Dokuz yüz atmış dört, çok zordu
Sabah ben, öğlen abim giydi

Köylüce davrandık, horlandık
Şehire uyumsuz, zorlandık
Öğrendikçe, bizde varlandık
Elde kalem, kağıda düştük

Köyde destan, şiir görmedim
Ankarada , destan dinledim
Evde kendimce de, ünledim
Deyip, şiire merak sardım

Açlık çekip de, üzüldükçe
Aşağılanıp, ezildikçe
Sevdiğimiz de, sezildikçe
Cümle olup, kağıda düştük

Gönlümüz, aşka hasta gördük
Şiir okuduk, usta gördük
Yüreği duyğu, yasta gördük
Döküldük gitti, şiirlere

krchl, kendin anlattı
Dedi, yazdıklarım sakattı
Yüzlerce şiir, yırttı attı
Kalemden, tuş'a döndük bizler

şiir emekçisi // krchl //
24 / 08 / 1026 ( 9 )