Dünyada, kimse aç kalmaz
Öyle kurulmuş, bu düzen
Ahlaklı, insanı yolmaz
Lakin, zengiler doymuyor

Dizgini, alan eline
Bakmaz, fakirin haline
Düşer, iblisin yoluna
Lakin, zenginler doymuyor

Sömürücü, fırsat kollar
Kendine çıkar, tüm yollar
Açlıktan ölse, hep kullar
Lakin, zenginler doymuyor

Güneş diye, geliyorlar
Kör karanlık, oluyorlar
Halk cebine, dalıyorlar
Lakin, zenginler doymuyor

Uzaydan, gözlüyor seni
Kullanıyor, her bir dini
Baştan böyle, değil yeni
Lakin, zenginler doymuyor

Toprağındadır, gözleri
Yutulur değil, sözleri
Hafife alıyor, bizleri
Lakin, zenginler doumuyor

Çalış ki, olsun kısmetin
Yere düşmesin, ismetin
Uzağa gitsin, kasvetin
Lakin, zenginler dooymuyor

Vatan senin, dağ, taşıyla
Karınca, hava, kuşuyla
Gerekirse, tek başıyla
Lakin, zenginler doymuyor

Tanrı verse, kul vermiyor
arılarda, bal vermiyor
Empryalizm, yol vermiyor
lakin, zenginler doymuyor

krchl yazıverdi
Birkaç kıta, diziverdi
Dostlarına, sözü verdi
Lakin, zenler doymuyor

şiir emekçisi // krcl //

13 / 10 / 2026 salı ( 8 )