Koşarken
Dumlu pınardan İzmir'e doğru
Kovalarken düşmanı,
Vurulmuş Düşmüş atından

Arama/ tarama sıhhiye komutanı,
Sordu asker adın ne ?
Söylemedi, bahsetmedi adından
Asker sadece ;
-Mustafa Kemal'in askeriyim..
dedi askerce !

-Ne zaman yaralandın, düştün ?
-iki gün önce
-asker ne yedin, ne içtin
-susadığımda,
seherlerde çiğ emdim,
çimenlerden, yapraklardan..
açlığımda, dirsek bastım karnıma,
sus diye.. !
Yemin ettim ölmemeye ..
Kurtuluşa kadar..!

-kabuk bağlamış kalçandaki yara..
-komutanım toprak sardım yarama
Lakin şu sol yanım !
Göğsüm, çok acıyor canım

-atın, terk etmemiş seni
-gitti/gitti, kayboldu, tekrar/tekrar geldi,
belli ki, yardım arıyordu komutanım
-bende kişneme sesinden
geldim asker, dedi komutan

Koydular sedyeye giderken ;
Komutan ;
-asker bir isteğin var mı ?
-komutanım beni birliğime yazın
kaçak, korkak bilmesinler.. !!

Meydan okudular
Açlığa,
Susuzluğa,
Ve de yokluğa..
Vatan toprağı sardılar yaralarına..
gerektigin de can verip,
Huzurla,
Gülerek yattılar topraklarına..!
Ne açlıklarını,
Ne de susadıklarini bildiler !
yok demediler,
yoktan kurdular VATAN'i
kaç düşmanı birden yendiler
ah bir bilseniz..!

Susuzluktan,
seherlerde,
çiğ emdiler dallardan
yapraklardan,
Cimenlerden
dönmediler, kaçamadılar geri
hep daima ileri/ ileri
dönmez !
Mustafa Kemal'in askerleri geri
bu vatan böyle kuruldu !
böyle korunacak, bekaya doğru ileri

# krchl # 02/ 10 / 2024 çrşb

Not : büyük dedem Sabri Çavuştan
Sakarya ve Dumlupınar anılarından, şiirselleştirmedir. Allah böyle dedelerimiz den razı olsun, mekanları cennet olsun, amin