Kızım dedi, genç anne
bak buda sen gibi çocuk !
üç/beş köküne, toprak bulaşmış,
elinde çapa, uzunca bir çubuk .
dikelim toprağa, güller açsın sen gibi,
al yanaklı, gül dudaklı, kızım dedi
vurdu çapayı açtı çukuru,
koydular fidanı, örttüler dibini,
fidan öksüz ,toprak kuru..
kızım dedi,
getir kovayı, yavaş/yavaş dök suyu
bakım ister fidanlar, sen gibi .

kız dedi, ben canlıyım bu cansız
kızım dedi genç kadın
her şey bakım ister zamansız
kız dedi, büyüyünce anne
bende sana bakarım amansız
her sene,
toprağını kazdılar, suyunu döktüler
ana/kız gülü büyüttüler
gül zaten güldü
kız serpildi, neşelendi,
büyüdü o da bir güldü

çaldırdı gönlünü
çıkıp gitti sevdasına
o da başladı,
annesi gibi hayat kavgasına

zamanlar geçti, babası çoktan gitti
kadın yalınız kaldı usandı
yaşlandı, kızı eve davet etti
kızda geçim derdi vardı,
tez davrandı
annesi sıkılmaz torunla oynardı
kendisi zaten,
annesine hayrandı..

anne, kız, torun yaşarken
bir hastalık ,
anne hastalandı, çok erken !
bu ne rastlantı, ihtiyarlığa giderken
gül ona kaldı, pencereden bakarken
konuştu gülle, yanında kızı vardı
insan yükü ağırdı ama,
kızı onu seviyordu, bakardı
gül de duymuştu dikerken
kızının sözü vardı !

gül dedi kadına,
sen yatalı, yalınız kaldım
mevsim güze dönüyor
bu son gülüm göreceğin
biliyorsun yaz gülüyüm
yazın gelince yine güleceğim

kadın dedi, canım gülüm
seninle geçti ömrüm, günlerim
acıkırım, susarım
kızıma bağırır ünlerim
bazen duyar kızım,
bazen duymaz
torunumla iyiydik,
yürüyemeyince,
o da oldu haylaz
bilmiyorum,
bir daha gelir mi, bana yaz

derken,
kızı kapıdan girdi.
açtı örtüyü,
kaçırmış annesi, gördü !
çatıldı kaşı, asıldı yüzü
dedi anne,
mahsuz yapıyorsun, bıktırdın !
arkadaşlarla biraz güldüm ya..

kadın sustu, döndü baktı güle
bükülmüş boynu..
kadın tükeniyordu,
işte bu, yaşam hayat oyunu..
döndü
bir defa daha baktı kızına
nelerine katlanmıştı,
ihtiyacı olursa, bakar sanmıştı
ve yine sustu
görmemek için o suratı
kız, şöyle bir baktı, çıktı
yumdu, yumdu gözlerini

kadını bu bakış, çok yordu
göz görmese de
epifiz görüyordu
kız aldı ıslak çarşafı
çıkarken, şimdi geleceğim dedi
aradan dakikalar geçti
solondan kahkahalar yükseldi

gülerken, anne geldi akla
bir duygu filiz attı kalpte
kalk anneni temizle pakla

açtı kapıyı
elde, çarşaf temiz, çamaşır temiz
baktı anneye, sanki gülümsüyor
gül açmış çehrede, bu nasıl yüz !
anne dedi, ses yok,
kız dedi, uyumuş uyandırmayım
çarşaf, çamşır değiştirecek
gidip salona,
anneme baktım diye övünecek
açtı yorganı,
tuttu ayağından, buz gibi kaskatı

kız, kucakladı sarıldı mezar taşına
bir el dokundu omuzuna
kalk anne, gece yarısı oldu
dedi anne,
söz verdim oğul olmadı !
sakın söz verme...

// krchl //